Instalacja ze źródeł
Z Kadu
| Uwaga! Zalecanym sposobem instalacji Kadu jest instalacja przy użyciu pakietów instalacyjnych. Instalacji ze źródeł dokonaj tylko, jeśli wiesz co robisz i masz doświadczenie w obsłudze swojego systemu. |
|
| Uwaga! Przed przystąpieniem do kompilacji upewnij się, że masz zainstalowane wszystkie zależności. |
Pierwszym krokiem jest rozpakowanie źródeł. Można to zrobić poleceniem:
tar xjf kadu-NumerWersji.tar.bz2
lub prościej, używając menadżera plików swojego środowiska graficznego.
Kolejnym krokiem jest przejście do powstałego katalogu ze źródłami:
cd kadu-NumerWersji/
Po rozpakowaniu źródeł Kadu można dokonać wyboru wtyczek, które będą kompilowane. W tym celu należy zmodyfikować dowolnym edytorem tekstu plik Plugins.cmake.
W pliku tym znajdują się dokładne instrukcje dotyczące jego edycji oraz krótkie opisy wtyczek, więc dobranie odpowiednich nie powinno być problemem.
Aby skompilować Kadu, należy utworzyć nowy katalog i uruchomić w nim CMake w celu konfiguracji źródeł:
mkdir build cd build/ cmake .. # cmake DWIE_KROPKI
Zdefiniowanie opcjonalnego parametru CMAKE_INSTALL_PREFIX pozwala nam zdefiniować, w jakim katalogu ma zostać zainstalowane Kadu, dzięki czemu instalacji będziemy mogli dokonać nawet z konta zwykłego użytkownika. Domyślnie jest to katalog /usr/local/. Aby zainstalować Kadu bez używania konta roota, należy podać jakiś katalog w katalogu domowym użytkownika.
Z kolei parametr CMAKE_BUILD_TYPE określa, w jaki sposób Kadu zostanie zbudowane. Możliwe są trzy opcje.
- Wartość Debug oznacza kompilację bez optymalizacji, z pełnymi informacjami debugowania (domyślne).
- Wartość RelWithDebInfo oznacza optymalizację przy zachowaniu informacji potrzebnych do debugowania.
- Wartość Release oznacza kompilację z optymalizacjami, bez informacji debugowania. W efekcie daje najmniejszy rozmiar binarek Kadu, ale uniemożliwia debugowanie.
Pozostałe opcje CMake są opisane w artykule English:CMakeConfiguration.
Parametry definiuje się w następujący sposób:
cmake \ -DCMAKE_INSTALL_PREFIX="/ścieżka/do/instalacji" \ -DCMAKE_BUILD_TYPE="RelWithDebInfo" \ ..
Alternatywnie można użyć pseudograficznego kreatora umożliwiającego ustawianie parametrów:
ccmake ..
Jeśli CMake nie znajdzie któregoś z pakietów potrzebnych do kompilacji, mimo że znajduje się on w systemie, można podać ścieżkę do katalogu, w którym znajduje się plik *.pc tego pakietu. Robi się to za pomocą zmiennej systemowej PKG_CONFIG_PATH:
export PKG_CONFIG_PATH=/usr/local/lib/pkgconfig
Po poprawnym skonfigurowaniu źródeł za pomocą CMake można już skompilować Kadu i jego wtyczki. W tym celu należy wykonać komendę make:
make -jX
gdzie za X można przyjąć liczbę rdzeni procesora + 1, np. make -j3 dla procesora dwurdzeniowego. Dzięki temu podczas kompilacji wykorzystane zostaną wszystkie możliwości procesora.
Po poprawnej kompilacji można już zainstalować Kadu poleceniem:
make install
Przy czym jeśli Kadu ma się instalować gdzieś poza katalogiem domowym użytkownika, konieczne jest wykonanie tego polecenia z uprawnieniami roota. W zależności od konfiguracji systemu, należy użyć do tego polecenia su lub sudo:
su # wpisujemy hasło i naciskamy Enter make install # LUB sudo make install # wpisujemy hasło i naciskamy Enter
Jeśli polecenia te nie wypiszą żadnego komunikatu o błędzie, oznacza to, że Kadu zostało pomyślnie skompilowane i zainstalowane. Możemy je uruchomić za pomocą komendy:
/ścieżka/do/instalacji/kadu
lub wybierając odpowiednią opcję z menu systemowego.
Jeśli zechcemy skompilować dodatkową wtyczkę, po zmianie w pliku Plugins musimy przejść wszystkie kroki ponownie, przy czym dla CMake nie trzeba po raz kolejny podawać parametrów (są one zapamiętywane). Zbudowany zostanie tylko nowa wtyczka, więc kompilacja nie potrwa długo.